صبورانه تا انتهای جاده ی زندگی

......و روزها میگذرد
مثل سیخی که از کباب میگذرد،
و تو در گذران ، گاهی پخته می شوی و گاه می سوزی
سوختنی مانند شمع در دل تاریک و ظلمانی سرنوشت
آب میشوی ذوب میشوی و برای همیشه از یادها فراموش میشوی
و من این داستان دختران دیار غربت و بیکسی را بارها با خود مرور میکنم تا باور کنم گاه حق نداری بدبخت شوی و اگر بدبخت شدی حق نداری شکوه کنی و باید تاوان آن را با پناه بردن به تنهایی درونت بدوش بکشی و زودتر از همه به انتهای جاده ی بودن برسی

صبورانه